Co licówka może zmienić w kolorze i kształcie

01

Co licówki mogą zmienić

Licówki zmieniają widoczną, przednią część zęba. Brytyjska służba zdrowia (NHS) opisuje je jako nowe nakładki maskujące przebarwiony lub ukruszony ząb, w postaci cienkiej warstwy porcelany lub materiału w kolorze zęba, nakładanej na jego przód. To właśnie o tej korzyści traktuje niniejsza strona. Uzyskanie jaśniejszego lub bardziej równego zarysu jest możliwe wyłącznie na zębach, które nadal są zachowane, i dopiero po zbadaniu dziąseł, szkliwa oraz zgryzu.

Kolor

Łuska ma własny odcień. Może zamaskować plamę tkwiącą w strukturze zęba, która nie ustąpiła po wybielaniu, w tym niektóre przebarwienia potetracyklinowe, skutki nadmiaru fluoru czy zmiany związane z wiekiem. Kolor, który Państwo widzą, to barwa ceramiki lub kompozytu, a nie wybielanie zębów pod spodem. Wzorniki odcieni służą jako pomoc w planowaniu. Wzornik przyłożony do wargi nie odzwierciedla ostatecznego efektu po zacementowaniu, a gotowa łuska może wyglądać inaczej podczas przymiarki w świetle dziennym.

Wybielanie zębów rozjaśnia przebarwienia w szkliwie, lecz nie odbuduje ukruszenia ani nie zamknie przerwy między zębami. Po zacementowaniu licówki wybielanie pozostałych zębów nie zmieni jej koloru. Jeśli sąsiednie zęby mają zostać wybielone, zazwyczaj wykonuje się to przed doborem odcienia licówki. W przeciwnym razie licówka może wydawać się ciemna lub zbyt jasna na tle zębów, które później zmienią barwę.

Kształt, ukruszenia i małe przerwy

Ta sama łuska może wydłużyć zbyt krótką krawędź, zamaskować ukruszenie i poprawić wygląd zęba lekko nierównego lub o nietypowym kształcie. Niewielką przerwę między przednimi zębami można zamknąć, poszerzając zęby po obu stronach, o ile pozwala na to zgryz. Drobne nierówności można w ten sposób zatuszować. Znaczne stłoczenia, duże nachodzenie zębów na siebie czy zgryz powodujący uderzanie krawędziami zębów nie zostaną skorygowane samym pokryciem przodu. Te problemy wymagają odrębnej oceny, zanim podejmie się rozmowę o licówce.

Porcelana i kompozyt

Porcelana, w tym dwukrzemian litu stosowany w licówkach E.max, jest wykonywana w laboratorium protetycznym i cementowana na kolejnej wizycie. Dobrze zachowuje połysk i jest mniej podatna na przebarwienia niż żywica. Kompozyt to żywica w kolorze zęba nakładana bezpośrednio na ząb, często podczas jednej wizyty. Może naprawić drobne ukruszenie lub ograniczony problem z kolorem, lecz z reguły wykazuje mniejszą odporność na przebarwienia i ścieranie, przez co wymaga szybszych zabiegów konserwacyjnych. Kompozyt to inne uzupełnienie, a nie cieńsza kopia łuski ceramicznej. HCT oferuje licówkę E.max w cenie £200 za ząb. To, co obejmuje ta opłata, a co jest wyceniane osobno, wyjaśniono w przewodniku po kosztach licówek. Ostateczna kwota jest potwierdzana po ocenie klinicznej.

02

Czego licówki nie robią

Korzystna zmiana dotyczy wyłącznie przedniej powierzchni zęba zdolnego do utrzymania licówki. Zastosowanie licówki w przypadku brakującego zęba lub niezdrowych dziąseł oznacza oczekiwanie od niej funkcji, do których nie jest przeznaczona. Te dwa ograniczenia decydują o planie leczenia częściej niż wzornik odcieni.

Brakujący ząb

Licówkę cementuje się do szkliwa lub pozostałości zęba. Jeśli zęba brakuje, nie ma powierzchni do połączenia. Pojedynczy brakujący ząb wymaga implantu zębowego lub mostu, a nie licówki. Implant zębowy zastępuje korzeń w kości i utrzymuje koronę. Most opiera się na zębach sąsiadujących z luką. Licówka na sąsiednim zębie nie zamknie zębodołu ani nie powstrzyma zmian w kości pod pustą przestrzenią. Wybór między implantem a mostem zależy od stanu zębów sąsiednich, kości i zgryzu. Nie polega on na dopisaniu brakującego zęba do planu licówek.

Choroba dziąseł

Aktywna choroba dziąseł wymaga oceny w pierwszej kolejności. Dziąsła objęte stanem zapalnym krwawią, co utrudnia precyzyjne odwzorowanie krawędzi preparacji, a po leczeniu dziąsło może się obniżyć, odsłaniając brzeg licówki. Licówka nie usuwa bakterii, nie wzmacnia rozchwianych zębów ani nie zastępuje leczenia tkanek podtrzymujących ząb. Przegląd systematyczny z 2024 roku dotyczący licówek i stanu przyzębia wskazuje, że zdrowie dziąseł należy potwierdzić przed preparacją i że w pierwszej kolejności konieczne może być specjalistyczne leczenie periodontologiczne. Wspomniany przegląd nie analizuje licówek jako metody leczenia chorób dziąseł. Istniejąca już recesja może również uwidocznić ciemny korzeń obok nowej licówki. Pokrycie korony zęba nie przywraca cofniętego dziąsła.

Stłoczenia, wybielanie zębów i korona

Licówka nie zastępuje leczenia ortodontycznego. Nie przesunie korzenia i nie powinna być stosowana do ukrywania znacznego nachodzenia na siebie zębów pod grubą warstwą ceramiki. Nie jest też zamiennikiem wybielania, jeśli jedynym problemem są powierzchowne przebarwienia na nienaruszonym szkliwie. Nie jest również koroną. Korona obejmuje cały ząb i stanowi typowe uzupełnienie w sytuacji, gdy ząb jest mocno wypełniony, pęknięty, po leczeniu kanałowym i osłabiony lub gdy pozostało zbyt mało szkliwa, by przykleić licówkę. Licówka i korona odpowiadają na różne stopnie utraty tkanek zęba. Zwiększenie grubości ciemnego zęba bez odpowiedniego zeszlifowania może sprawić, że licówka będzie wyglądać masywnie – dlatego głębokość preparacji jest planowana, a nie pomijana ze względów estetycznych.

03

Kto może się kwalifikować

Kwalifikacja do zabiegu zależy od stanu szkliwa, dziąseł, zgryzu oraz Państwa oczekiwań. Samo zdjęcie uśmiechu nie stanowi badania klinicznego. Zespół HCT przeprowadza takie badania u pacjentów w Antalyi i Stambule. Pisemny plan leczenia określa, które zęby kwalifikują się do licówek, które zostaną nienaruszone, a które wymagają innego uzupełnienia.

Zgrzytanie i zaciskanie zębów zwiększają ryzyko wyszczerbienia lub odklejenia się licówki. Nie wykluczają one automatycznie każdego pacjenta, lecz nie pozwalają oczekiwać takiego samego przebiegu leczenia jak u osób niezmagających się z bruksizmem. Niedostateczna higiena jamy ustnej niesie podobne skutki przy krawędzi licówki: uzupełnienie nie zachowa trwałości, jeśli pozostawia się na nim płytkę nazębną. O zgrzytaniu zębami, paleniu tytoniu i przyjmowanych lekach należy poinformować stomatologa przed przygotowaniem jakiegokolwiek zęba. Palenie nie przebarwia ceramiki tak jak szkliwa, wpływa jednak negatywnie na dziąsła, a niezdrowe dziąsła są powodem do odłożenia zabiegu.

04

Jak przygotowuje się ząb

W przypadku tradycyjnej licówki porcelanowej z przedniej powierzchni zęba usuwa się cienką warstwę, aby łuska miała odpowiednią przestrzeń i czystą powierzchnię do trwałego połączenia. NHS zauważa, że część licówek wymaga tego etapu, lecz nie każda licówka wiąże się ze szlifowaniem przodu zęba. Na tej stronie opisano typową licówkę ze szlifowaniem. Nie obiecujemy wykonania licówek bez jakiejkolwiek preparacji.

Typowa głębokość

Typowa preparacja wynosi 0,3–0,5 mm na przedniej powierzchni zęba. Przegląd publikacji dotyczących licówek porcelanowych opisuje typową redukcję powierzchni licowej na poziomie około 0,3 mm, utrzymaną w granicach szkliwa tam, gdzie jest ono wystarczająco grube. Nieco większą głębokość, wciąż w tym standardowym zakresie, stosuje się niekiedy przy wydłużaniu zęba lub zamykaniu przerwy. Szkliwo jest cieńsze przy dziąśle niż w kierunku krawędzi siecznej, dlatego głębsze szlifowanie w tym obszarze może odsłonić zębinę. Połączenie klejowe jest trwalsze na szkliwie niż na zębinie, a odsłonięcie zębiny to jedna z przyczyn późniejszej nadwrażliwości zęba. Głębokość preparacji dobiera się na zębie, często przy użyciu wierteł kalibrowanych lub szablonu, a nie wyłącznie „na oko” czy według sztywnej liczby, która ignoruje rzeczywistą grubość szkliwa.

Licówka bez szlifowania (no-prep) stanowi odrębną decyzję kliniczną w przypadku zęba, który już posiada przestrzeń na bardzo cienką łuskę. Nie jest to rozwiązanie domyślne i nie jest tutaj obiecywane. Pozostawienie nienaruszonego zęba, gdy licówka miałaby wyglądać masywnie lub gdy nie da się zamaskować koloru, nie leży w interesie pacjenta. Badanie kliniczne pozwala określić, które zęby – o ile w ogóle – mogą być poddane zabiegowi z minimalnym szlifowaniem lub bez niego.

Przebieg wizyty w zarysie

Wizyta obejmuje znieczulenie miejscowe, preparację uzgodnionych zębów, wycisk lub skan oraz założenie licówki tymczasowej na czas pracy laboratorium protetycznego. Następnie łuska jest przymierzana, sprawdzany jest kolor oraz punkty styczne, po czym następuje jej zacementowanie. Ten schemat postępowania pozostaje taki sam, niezależnie od tego, czy leczą się Państwo na miejscu, czy podróżują do kliniki. Nie w każdym przypadku wykonuje się pełen łuk w ciągu jednego dnia, a leczenie dziąseł lub próchnicy może wydłużyć czas przed preparacją zęba.

1. 01OcenaBadanie zębów, dziąseł, szkliwa i zgryzu. Omówienie odcienia. Same zdjęcia nie zastępują planu leczenia.
2. 02PreparacjaUsunięcie około 0,3–0,5 mm z przodu każdego zaplanowanego zęba w znieczuleniu miejscowym, chyba że ząb pozostawia się nieszlifowany z przyczyn odnotowanych przez stomatologa.
3. 03LaboratoriumPrzekazanie wycisku lub skanu do wykonania licówki. Zabezpieczenie zeszlifowanego szkliwa licówką tymczasową.
4. 04CementowaniePrzymiarka i zacementowanie licówki. Dopasowanie zgryzu, aby nowa krawędź nie powodowała przedwczesnego kontaktu.

Podczas noszenia uzupełnienia tymczasowego należy unikać twardych pokarmów na tych zębach. Licówka tymczasowa może się odkleić. W takiej sytuacji należy skontaktować się z kliniką, zamiast próbować przykleić ją klejem domowym. Gotowa łuska wykonana jest z glazurowanej ceramiki lub wykończonego kompozytu. To nadal uzupełnienie stomatologiczne, które wymaga czyszczenia przy krawędziach, a nie powierzchnia, którą można zaniedbać.

05

Ryzyko i opieka po zabiegu

Licówka może się wyszczerbić, odkleić lub spowodować nadwrażliwość zęba. Są to zwykłe ograniczenia kliniczne, a nie rzadkie wyjątki. Przegląd z 2018 roku omawia badania, w których obserwowano licówki porcelanowe przez okres do 12 lat w wybranych grupach pacjentów. Płat może jednak ulec wyszczerbieniu lub wymagać wcześniejszej wymiany. Nie stanowi to gwarancji dla Pana/Pani zęba i nie odnosi się do kompozytu, który zazwyczaj wymaga wcześniejszej konserwacji.

Nadwrażliwość, wyszczerbienia i brzegi

Nadwrażliwość na zimno jest powszechna przez kilka dni lub tygodni po usunięciu szkliwa i przyklejeniu płatka. Powinna ona ustąpić. Nadwrażliwość, która się nasila, lub ból podczas nagryzania wymagają kontroli. Dziąsło może być tkliwe, jeśli krawędź znajduje się zbyt blisko lub jeśli pozostały resztki cementu. Płat może się wyszczerbić, pęknąć lub odpaść, zwłaszcza jeśli zgrzyta Pan/Pani zębami, obgryza długopisy lub otwiera zębami opakowania. Próchnica może rozwinąć się na brzegu, jeśli pozostanie tam płytka bakteryjna. Zgryz może wydawać się zbyt wysoki do czasu jego skorygowania. Nic z tego nie znika tylko dlatego, że materiał określa się jako mocny.

Ponieważ część szkliwa zostaje usunięta, oszlifowany ząb nie powróci do swojego pierwotnego stanu po zdjęciu licówki. W przypadku usunięcia płatka ząb zazwyczaj wymaga nałożenia nowej licówki lub innej odbudowy. Właśnie to ma się na myśli, mówiąc, że zmiana jest trwała. Nie oznacza to, że ceramika nigdy nie będzie wymagała naprawy. Ząb leczony kanałowo lub z dużym wypełnieniem może być bezpieczniejszy pod koroną niż pod licówką, która pokrywa jedynie przednią powierzchnię.

Pielęgnacja domowa

Należy szczotkować zęby dwa razy dziennie i czyścić przestrzenie międzyzębowe, w tym krawędź, gdzie płat styka się z dziąsłem. Sama licówka nie ulega próchnicy, ale ząb przy jej brzegu już tak. Nie wolno używać zębów jako narzędzi. W przypadku zgrzytania zębami należy zapytać, czy po sprawdzeniu zgryzu nie powinna zostać wykonana szyna relaksacyjna. Należy regularnie odwiedzać stomatologa w swoim miejscu zamieszkania na wizyty kontrolne i skontaktować się z kliniką, jeśli płat wydaje się obluzowany, ostry lub zbyt wysoki, bądź gdy dziąsło krwawi i stan zapalny nie mija. Palenie tytoniu i dieta bogata w cukry nadal mają wpływ na dziąsła wokół odbudowy. Założenie licówki nie zwalnia ze standardowej opieki stomatologicznej.

06

Zespół HCT i opinie pacjentów

Wartościowa odpowiedź wskazuje, które zęby kwalifikują się do założenia licówki, które nie, oraz czy dziąsła wymagają wcześniejszego leczenia. Nie ogranicza się jedynie do doboru odcienia i terminu. Adres kliniki i numer telefonu na tej stronie są dokładnie tymi samymi, które służą do udzielenia takiej odpowiedzi.

Prof. Dr. Müjde Sevimay i zespół stomatologii odtwórczej

Protetyka i stomatologia estetyczna

Prof. Dr. Müjde Sevimay jest protetykiem w HCT. Dr. Betül Semercioğlu planuje zabiegi stomatologii estetycznej, w tym licówki. Ich sylwetki przedstawiono na stronie lekarze HCT. Niniejszy artykuł jest przewodnikiem redakcyjnym HCT Dental Clinic. Nie stanowi potwierdzenia, że którykolwiek z lekarzy podpisał go jako weryfikację medyczną.

Opinie pacjentów w Google

Wybrane opinie z Google od pacjentów HCT. Przedstawiają one ogólne doświadczenia z kliniki, a nie zweryfikowane rezultaty zabiegów z użyciem licówek.

‹›

Więcej opinii znajduje się w zakładce opinie pacjentów.